اگر مدیر خرید بعد از دیدن سایت هنوز باید زنگ بزند و بپرسد «این مدل را تولید میکنید یا فقط تأمین؟»، مشکل با عوض کردن رنگ صفحهٔ اول حل نمیشود. در طراحی سایت صنعتی، اول باید روشن کنید مخاطب برای چه تصمیمی آمده، چه اطلاعاتی لازم دارد و بعد از ارسال استعلام چه کسی پاسخ او را میدهد. همین سه سؤال مشخص میکنند نسخهٔ اول سایت به کاتالوگ، صفحهٔ خدمات یا سامانهٔ فروش احتیاج دارد.
این راهنما برای مدیر یک شرکت تولیدی، تأمینکننده یا پیمانکار صنعتی نوشته شده که میخواهد قبل از سفارش طراحی، دامنهٔ پروژه را روشن کند. مثالها فرضیاند و میتوانید آنها را با اطلاعات کسبوکار خود جایگزین کنید.
از سه گفتوگوی واقعی واحد فروش شروع کنید#
سه درخواست اخیر را که فروش توانسته به آنها پاسخ دهد مرور کنید. بنویسید خریدار چه چیزی را نام برد، برای بررسی اولیه چه مدرکی کم بود و کدام اطلاعات را همکار فروش دوباره پرسید. کنار آنها دو درخواست نامرتبط را هم بگذارید. اگر بیشتر تماسهای اشتباه از یک عبارت مبهم در سایت میآید، اصلاح همان توضیح از اضافهکردن یک صفحهٔ تبلیغاتی مفیدتر است.
| چه کسی وارد سایت میشود؟ | قبل از تماس چه میخواهد بداند؟ | سایت باید چه کمکی کند؟ |
|---|---|---|
| کارشناس فنی | محصول برای کاربرد من سازگار است؟ | خانوادهٔ محصول، محدودهٔ مشخصات و برگهٔ فنی را نشان دهد. |
| مسئول خرید | چه اطلاعاتی برای گرفتن پیشنهاد لازم است؟ | فرم متناسب با نوع درخواست و راه ارتباط با فروش را نشان دهد. |
| مدیر پروژه | این شرکت چه دامنهای از کار را میپذیرد؟ | مرز خدمات و نمونهٔ مستند پروژهٔ مشابه را توضیح دهد. |

برای هر نوع کسبوکار، یک مسیر اصلی انتخاب کنید#
تولیدکننده: دستهبندی را ابتدا بر اساس چیزی بچینید که خریدار میشناسد؛ مثلاً نوع تجهیز یا کاربرد. نام داخلی خط تولید ممکن است برای همکاران روشن باشد و برای مشتری هیچ معنایی نداشته باشد. صفحهٔ هر دسته باید در انتخاب بین خانوادهها کمک کند و صفحهٔ محصول جزئیات انتخاب را نشان دهد. برای مشخصکردن جایگاه کاتالوگ و اطلاعات محصول در ساختار سایت، ویژگیهای ضروری یک سایت شرکتی را در کنار نیازهای واحد فنی مرور کنید.
تأمینکننده: روشن کنید کجا موجودی قطعی دارید، کجا سفارش تأمین میپذیرید و کدام جزئیات پس از بررسی مشخص میشوند. اگر قیمت یا زمان تحویل ثابت نیست، قول عدد قطعی ندهید. کنار دکمهٔ استعلام توضیح بدهید فروش برای تهیهٔ پیشنهاد چه دادهای میخواهد.
پیمانکار: به جای ساختن دستههای خالی محصول، صفحهٔ هر خدمت را حول خروجی کار بسازید: چه میگیرید، چه تحویل میدهید و چه کارهایی خارج از دامنه است. در نمونهپروژه، نقش واقعی شرکت را بنویسید. تأمین تجهیزات، اجرا و نظارت سه نقش متفاوتاند. برای دیدن یک نمونهٔ ایرانی از تفکیک فعالیتها و پروژهها، نمونهکار وبسایت آذرباد پردیس پامچال را ببینید.

حداقل صفحات نسخهٔ اول را روی یک برگه مشخص کنید#
- خانه: در جملهٔ اول بگویید چه محصول یا خدمتی را به چه گروهی ارائه میکنید. مسیر «دیدن محصولات» یا «درخواست بررسی پروژه» همانجا پیدا باشد.
- دستهٔ محصول یا صفحهٔ خدمت: برای محصول، معیارهای انتخاب را بنویسید. برای خدمت، ورودی کار، خروجی و محدودیتها را شرح دهید. یک صفحهٔ قابل استفاده از چند دستهٔ بدون محتوا بهتر است.
- جزئیات و شواهد: جایی برای مشخصات قابل نگهداری، عکس دارای حق استفاده و نمونهٔ واقعی در نظر بگیرید. اگر انتشار نام مشتری مجاز نیست، نقش شرکت و محدوده را در حد توافق توضیح دهید.
- ارتباط و استعلام: کانال پاسخ و مسئول دریافت را قبل از طراحی روشن کنید. برای استعلام، دو مسیر روشن در نظر بگیرید: درخواست قیمت برای مدل مشخص و درخواست راهنمایی برای انتخاب یا بررسی فنی.
مقدار کار ورود محتوا را جداگانه حساب کنید. ساخت قالب یک صفحهٔ محصول با آمادهکردن مشخصات، تصاویر و فایلهای چهل محصول یکی نیست. اگر فقط پنج محصول اطلاعات تأییدشده دارند، با همانها شروع کنید و قالب را با یک نمونهٔ ساده و یک نمونهٔ پیچیده بیازمایید. نسخهٔ دوم را بر اساس درخواستهای واقعی توسعه دهید.

پیشنهاد طراحی را با آزمون تحویل مقایسه کنید#
در دو پیشنهاد همقیمت ممکن است یکی فقط قالب دستهبندی بسازد و دیگری ورود نمونهمحصول، آزمون فرم و آموزش ویرایش را هم پوشش دهد. برای قابل مقایسه شدن، از هر پیشنهاددهنده بخواهید عدد و مسئول بنویسد: چند نوع صفحه طراحی میشود؟ محتوا را چه کسی آماده میکند؟ چه کسی فرم را تا رسیدن به فروش میآزماید؟ اصلاح خطا بعد از تحویل با چه سازوکاری انجام میشود؟ نگاه به عوامل اثرگذار بر هزینهٔ طراحی سایت کمک میکند تفاوت دامنهها را در برآورد ببینید.
یک آزمون تحویل روشن این است: «کارشناس خرید با موبایل از صفحهٔ دسته وارد یکی از مدلهای نمونه میشود، مشخصات را میخواند و استعلام میفرستد. فروش درخواست را با کد همان مدل و راه تماس دریافت میکند. اگر ارسال ناموفق بود، کاربر پیام روشن و راه ادامه میبیند.» قبل از موعد تحویل، این مسیر را با دادهٔ آزمایشی و یک نفر خارج از تیم طراحی اجرا کنید.

نمونهٔ شرح کار برای جلسهٔ برآورد#
این متن را با جای خالیهای مشخص به جلسه ببرید: «مخاطب اصلی ما [نقش خریدار] است. در نسخهٔ اول، [تعداد] خانوادهٔ محصول و [تعداد] خدمت با اطلاعات تأییدشده معرفی میشود. مشتری باید بتواند [اقدام اصلی] را انجام دهد. محتوا و تأیید فنی با [مسئول] است؛ دریافت و پیگیری درخواست با [مسئول فروش] است. خروجی تحویل شامل [قالبها، صفحات واردشده، آموزش و آزمونها] است.» نامها را پیش از شروع کار پر کنید؛ «بعداً هماهنگ میکنیم» یک مسئول مشخص نیست.
برای سایت موجود، فهرست صفحهها و فایلهایی را که استفاده میشوند هم ضمیمه کنید. دربارهٔ انتقال داده و نشانیهای فعلی تصمیم جدا بگیرید. هزینهٔ تولید عکس، آمادهکردن کاتالوگ و ترجمه را با طراحی مخلوط نکنید؛ هر کدام خروجی و مسئول خود را میخواهد. اگر زبان دوم لازم است، یک صفحهٔ کامل نمونه با محتوای همان زبان را در دامنه بیاورید تا برآورد فقط به اضافه شدن یک دکمهٔ تغییر زبان محدود نماند.
چه چیزهایی را میشود به بعد موکول کرد؟#
حساب مشتری، قیمت اختصاصی و اتصال به انبار وقتی ارزش دارند که روال فعلی روشن باشد. اگر هنوز تعریف یک استعلام معتبر را ندارید، ساختن پنل معمولا فقط یک صندوق ورودی دیگر ایجاد میکند. ولی اگر مشتریان ثابت مرتب وضعیت سفارش را تلفنی میپرسند و دادهٔ سفارش قابل اتکاست، بررسی سامانهٔ مشتری از همان مرحلهٔ نیازسنجی معقول است.
برای جلسهٔ اول یک برگه با این پنج مورد آماده کنید: مخاطب اصلی، سه درخواست پرتکرار، صفحات ضروری، مالک محتوا و معیار پذیرش فرم. با این برگه میتوانید برای طراحی وبسایت شرکتی و صنعتی برآوردی بگیرید که به کار روزمرهٔ فروش نزدیک باشد. پس از راهاندازی نیز بررسی عملکرد صفحهها در سرچ کنسول نشان میدهد کدام صفحه نیاز به اصلاح دارد.
تصاویر این مقاله، تصویرسازی مفهومی برای توضیح مراحل کار هستند.






